fot. ŚDS w Miedznie
Organizatorem wydarzenia był Środowiskowy Dom Samopomocy w Miedznie. Celem inicjatywy było kształtowanie postawy akceptacji i szacunku, integracja społeczności lokalnej oraz budowanie postawy akceptacji i empatii.
Wspólne świętowanie rozpoczęło się od przemarszu dzieci z przedszkola oraz uczniów szkoły podstawowej na plac przed Środowiskowym Domem Samopomocy. Tam na gości czekali już uczestnicy SDŚ. Wśród uczestników spotkania nie zabrakło m.in.: wójta gminy Miedzna Tadeusza Okulusa, dyrektor Szkoły Podstwowej w Miedznie Doroty Kuczyńskiej, dyrektor Gminnego Przedszkola Anny Szarugi, dyrektor SOSW w Węgrowie Hanny Kasperowicz, kierownik GBP Beaty Koc, dyrektor PCPR w Węgrowie Sylwii Domżały-Kurtiak, dyrektor Banku Spółdzielczego Katarzyny Pajewskiej oraz wikariusza parafii w Miedznie ks. Krzysztofa Antolika.
Wszystkich przybyłych przywitała kierownik Środowiskowego Domu Samopomocy w Miedznie Longina Myszkowska. – Niepełnosprawność może występować od urodzenia. Rodzimy się wtedy z różnymi jej rodzajami i nie mamy wpływu na to, w jaki sposób będziemy funkcjonować, ani jaką szkołę będziemy mogli wybrać. W takich sytuacjach ogromne znaczenie ma wsparcie rodziców, którzy bardzo nam pomagają w codziennym życiu i edukacji. „Zobacz. Zrozum mnie. Zaakceptuj mnie.” Takie hasła dziś rozbrzmiewały na ulicach Miedzny. Coraz częściej osoby ze spektrum autyzmu zwracają uwagę, że zamiast puzzli, które bywają postrzegane jako symbol braku i niedopasowania, promowany jest symbol nieskończoności w kolorach tęczy, podkreślający różnorodność osób w spektrum autyzmu. Podobnie jest z kolorem niebieskim, który dawniej kojarzono głównie ze spektrum autyzmu u chłopców. Osoby te teraz uważają, że kolory są różne, bo różne są spektra autyzmu – mówiła podczas spotkania pani kierownik ŚDS.
Wzruszającym momentem programu było wykonanie przez uczestników Środowiskowego Domu Samopomocy piosenki „Bóg się mamo nie pomylił”. Następnie dyrektor SOSW w Węgrowie Hanna Kasperowicz wygłosiła krótką prelekcję pt. „Niepełnosprawność to nie choroba”. Po słowach dotyczących akceptacji różnorodności, szacunku wobec innych oraz potrzeby przełamywania barier w kontaktach z osobami z niepełnosprawnościami, przedstawiciele każdej z placówek przyklejali kolorowe puzzle na ogromnym motylu oraz zawieszali na „drzewku akceptacji” kartony ze słowami związanymi z empatią i akceptacją osób z niepełnosprawnościami.
Szczególnym momentem wydarzenia było też wypuszczenie w niebo wielokolorowych balonów, symbolizujących ideę, że ludzie są różni, ale równi.
Na zakończenie, w geście solidarności, wszyscy zgromadzeni uczestnicy spotkania chwycili się za ręce i wspólnie skandowali hasła: „Jesteśmy różni, ale równi” oraz „Razem możemy więcej”.